هر روز در دلم به اطرافیانم ناسزا می‌گویم!

خانمی ۲۳ ساله‌ هستم. وقتی از اطرافیانم به شدت عصبانی و ناراحت می‌شوم، ته دلم به آن‌ها ناسزا می‌گویم و خیلی توی خودم می‌ریزم. گاهی به دلیل همین ناراحتی‌ها و مشکلات، دلم می‌خواهد بمیرم و برای همیشه راحت شوم اما پس از مدتی از ناسزاها و … پشیمان می‌شوم. برای ترک این عادت چه کنم؟

بهتر است در ابتدا علت خشم شما بررسی شود که ممکن است از یک احساس افسردگی درمان نشده یا یک آسیب شخصیتی یا علت هورمونی و فیزیولوژی باشد اما همه افراد زمانی که احساسات منفی خیلی شدید را تجربه می‌کنند، بلافاصله می‌خواهند از دست این احساسات منفی رها شوند. بنابراین شروع به توهین به دیگران می‌کنند یا خشم‌شان را به صورت فیزیکی نشان می‌دهند. شما هم خشم‌تان را ظاهرا به صورت نشخوار فکری نشان می‌دهید، آن را درون خودتان می‌ریزید، به دیگران توهین می‌کنید و باز به خاطر توهین به دیگران دچار عذاب وجدان می‌شوید. این ناراحت کننده است که علاوه بر احساس خشم درون‌ریزی شده، احساس گناه هم می‌کنید. در ادامه چند توصیه به شما دارم.
در دام تله‌های ذهنی نیفتید
اولین توصیه من به شما این است که خودتان را سرزنش نکنید چراکه خشم یک احساس طبیعی و ناشی از درد روانی است که شما تجربه کرده‌اید. همه ما در وجودمان دردهایی (تله‌های ذهنی) داریم که باعث می‌شود دیگران، خودمان و دنیا را غیر منطقی تفسیر کنیم و با هر صحبتی از جانب دیگران تله‌های ذهنی ما فعال شود و از دیگران خشمگین شویم. بنابراین از شما می خواهم که به کمک روان شناس (طرحواره) درمانگر، تله‌های ذهنی خودتان را بشناسید.
خشم را احساسی گذرا بدانید
بدانید خشم یک احساس کاملا گذراست. زمانی که شما خشمگین هستید، کمی بعد خشم وجود نخواهد داشت و با یک برخورد نابه جا با نزدیکان خود ممکن است پل‌های ارتباطی پشت سرتان را خراب کنید.
شیوه درست ابراز خشم را یاد بگیرید
همان‌طور که می‌دانید، خشم قابل کنترل است. ما رفتارهای بروز خشم را از دیگران یاد گرفته‌ایم پس کنترل آن در دست ماست. شیوه‌های درست ابراز خشم را یاد بگیرید. به عنوان مثال بعد از عصبانی شدن از دست یکی از نزدیکان‌تان، به او بگویید که بعد درباره این موضوع صحبت خواهید کرد. حد و مرز خودتان را با دیگران مشخص و اگر می‌توانید قبل از بروز هر رفتار خشمگینی، محیط را برای لحظاتی ترک کنید.

نویسنده : هدی معتمدالصنایعی | کارشناس‌ارشد روان‌شناسی بالینی